مقایسه ارزیابی توصیفی با ارزشیابی سنتی
|
روش ويژگي |
ارزشيابي كيفي – توصيفي |
ارزشيابي سنتی |
|
هدف |
شناسايي عوامل موثر در فرايند ياددهي- يادگيري و ايجاد شرايط بهتر براي يادگيري دانش آموزان |
شناسايي ميزان يادگيري غالباً در سطوح پايين يادگيري صورت ميپذيرد. |
|
مقياس |
رتبهاي (خيلي خوب، خوب، قابل قبول، نيازمند آموزش و تلاش بيشتر و نيازمند آموزش و تلاش مجدد ) |
فاصلهاي (20-0) |
|
ابزار |
متنوع (پوشه كار، آزمونهاي كتبي، آزمونهاي عملكردي، تكاليف درسي و مشاهدات) |
عمدتاً آزمونهاي كتبي |
|
بازخورد |
كيفي- توصيفي- عبارتهاي توضيحي |
عددي |
|
نقش دانشآموز |
فعال در جريان سنجش از طريق خودارزيابي و مشاركت در توليد ابزارها و جمعآوري اطلاعات |
انفعالي و پاسخ دهنده به سوالات طرح شده و بيتوجهي به ضرورت ايجاد مهارت خود ارزيابي |
|
نقش معلم |
فراهم آورنده زمينه ياري دانشآموز در ارتقاء سطح تلاش و كوشش براي هدايت خود سنجي و ... |
تهيه و توليد سوالات آزمونها و اجراي آنها |
|
روش ويژگي |
ارزشيابي کیفی - توصيفي |
ارزشيابي سنتی |
|
نقش اولياء |
همراه معلم در فرايند آموزش و سنجش |
حاشيهاي و غيرفعال |
|
جامعيت |
توجه به ابعاد مختلف يادگيري مبتني بر وجوه شخصيتي |
كم توجهي به ابعاد مختلف و تأكيد بر دانش و معلومات
|
|
پويايي |
ارزشيابي جرياني پيوسته تؤامان با يادگيري است. |
ارزشيابي و يادگيري غالباً تكفيك شده از هم ميباشند |
|
عملكرد گرايي |
توجه به عملكرد واقعي دانشآموزان در جريان يادگيري |
توجه به محفوظات دانشآموزان |
|
فرايندي |
ارزشيابي محدود به يك زمان خاص نيست. هر فرصتي مناسب براي ارزشيابي است |
ارزشيابي صرفاً به پايان دوره آموزشي منتقل شده است |
|
كيفي بودن |
توجه به كيفيت يادگيري و فرايندهاي دستيابي به اهداف |
توجه به حجم و اندازه يادگيري با تأكيد بر سطوح اوليه يادگيري |
|
رويكرد |
ارزشيابي براي يادگيري با ايجاد شرايط، موقعيت و فرصت براي دانشآموزان و پذيرش نقش بيبديل آنان در اين فرايند (تلفيقي) |
ارزشيابي از يادگيري براي اتخاذ تصميم در مورد ارتقاء يا عدم ارتقا (غلبه رفتارگرايي) |